وقتی در نقشه های هواشناسی با برش باد مواجه هستیم در آنصورت در همان نقطه بایستی انتظار رشد تاوایی نسبی را داریم. در شکل زیر برش باد دیده می شود. همانطور که در شکل ملاحظه می شود، سرعت افقی باد با هم متفاوت هستند. این وضعیت را برش باد یا wind shear می گویند. وقتی شما به سطح یک رودخانه کم عرض نگاه می کنید، می بینید سرعت آب در وسط رودخانه بیشتر و در کناره ها کمتر است. این وضعیت موجب بوجود آمدن پیچه هایی در کناره های رودخانه می شود. این پیچه ها ناشی از تاوایی نسبی به دلیل برش باد موجود بین وسط و کناره های رودخانه هستند.


 


مجموع تاوایی زمینه و نسبی را تاوایی مطلق می گویند. در شکل زیر تاوایی مطلق در سرتاسر یک موج که عموما در نقشه های هواشناسی سطوح میانی و فوقانی دیده می شود، آورده شده است. می بینید که حتی در قسمت پشته (high) موج نیز تاوایی مطلق مثبت است. دلیل آن اینست که تاوایی زمینه بیشتر از تاوایی نسبی است.

 

اگر به این نقشه زیر دقت کنید متوجه می شوید که بیشینه تاوایی درست منطبق بر low سطوح بالایی جو و در غرب کم فشار سطح زمین قرار دارد.

 

اصل بقای تاوایی مطلق: این اصل می گوید مجموع تاوایی نسبی و زمینه ثابت است، بنابراین اگر تاوایی زمینه زیاد (کم) شود-به عبارتی بسته هوا به عرض های بالاتر (پایین تر) جابجا شود-در آنصورت تاوایی مطلق کم (زیاد) می شود و موجب می شود بسته هوا در نیمکره شمالی به سمت راست (چپ) مسیر حرکت منحرف شده و یک پشته(فرود) ایجاد شود.

موقعی که هوا صعود می کند تاوایی زیاد می شود، زیرا قطر ستون هوا باریکتر می شود.

تاوایی پتانسیل: چرخش مطلق یک بسته هوا که بین دو صفحه هم دمای پتانسیل محدود شده باشد. 

 

Holton J. R. and Hakim G. J., 2012, An introduction to dynamic meteorology, Academic Press, 552pp

http://www.zamg.ac.at/docu/Manual/SatManu/main.htm?/docu/Manual/SatManu/Basic/Parameters/PV.htm